ឯកសារបោះពុម្ពផ្សាយនេះឆ្លើយសំណួរទូទៅរបស់ប្រជាសហគមន៍អំពីច្បាប់សុខភាពផ្លូវចិត្តថ្មីចំនួនពីរនៅក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា៖ សេចក្តីព្រាងច្បាប់ព្រឹទ្ធសភាលេខ 43 (ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ) និងច្បាប់ស្ដីពីជំនួយសហគមន៍ ការស្ដារ និងការផ្ដល់សិទ្ធិអំណាច (CARE, Community Assistance, Recovery and Empowerment Act) តុលាការជំនួយសហគមន៍ ការស្ដារ និងការផ្ដល់សិទ្ធិអំណាច (CARE Court)។ ការអនុវត្តច្បាប់ទាំងពីរកំពុងបន្ត និងប្រែប្រួលទៅតាមខោនធីនីមួយៗ។ ឯកសារបោះពុម្ពផ្សាយនេះត្រូវបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពចុងក្រោយនៅថ្ងៃទី 1/6/26 ហើយមិនមានព័ត៌មានអំពីការអភិវឌ្ឍថ្មីៗជាងនេះទេ។

ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការជំនួយជាមួយស្ថានភាពជាក់លាក់របស់អ្នក សូមហៅទៅខ្សែទូរសព្ទទទួលចុះឈ្មោះរបស់ផ្នែកសិទ្ធិជនពិការរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា DRC តាមរយៈលេខ (800) 776-5746។

សេចក្តីព្រាងច្បាប់ព្រឹទ្ធសភាលេខ 43 (ឆ្នាំ 2023)

តើសេចក្តីព្រាងច្បាប់របស់ព្រឹទ្ធសភាលេខ 43 ជាអ្វី?

សេចក្ដីព្រាងច្បាប់ព្រឹទ្ធសភាលេខ 43 (SB, Senate Bill) ត្រូវបានចុះហត្ថលេខាដោយអភិបាលរដ្ឋក្នុងឆ្នាំ 2023 និងពង្រីកនិយមន័យនៃ "ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ"។ ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរគឺជាលក្ខខណ្ឌមួយក្នុងចំណោមលក្ខខណ្ឌទាំងឡាយដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីដាក់មនុស្សដែលមានពិការភាពស្ថិតក្រោមការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំ។ ការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំមានន័យថាអ្នកអាចនឹងត្រូវបានឃុំគ្រងដោយប្រឆាំងនឹងឆន្ទៈរបស់អ្នក។

SB 43 ផ្លាស់ប្តូរនិយមន័យនៃពាក្យពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរតាមវិធីពីរយ៉ាង៖

1. បន្ថែមវិបត្តិប្រើប្រាស់សារធាតុញៀនធ្ងន់ធ្ងរជាហេតុផលដែលមនុស្សម្នាក់អាចត្រូវបានដាក់ឱ្យនៅក្រោមការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំ។
2. បន្ថែមអសមត្ថភាពក្នុងការផ្តល់សុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួន ឬការថែទាំវេជ្ជសាស្រ្តចាំបាច់របស់នរណាម្នាក់ជាហេតុផលដែលមនុស្សម្នាក់អាចត្រូវបានដាក់ឱ្យនៅក្រោមការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំ។

SB 43 បានចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 2024 ប៉ុន្តែខោនធីភាគច្រើនបានជ្រើសរើសពន្យារពេលអនុវត្តមួយ ឬពីរឆ្នាំ។ ខោនធីទាំងអស់តម្រូវឱ្យអនុវត្ត SB 43 នៅថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 2026។

តើ "ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ" ជាអ្វី?

និយមន័យចាស់៖

និយមន័យចាស់៖	និយមន័យថ្មី (ច្បាប់ SB 43)៖
ស្ថានភាពមួយដែលមនុស្សម្នាក់ ជាលទ្ធផលនៃវិបត្តិសុខភាពផ្លូវចិត្ត មិនអាចផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការផ្ទាល់ខ្លួនជាមូលដ្ឋានរបស់ខ្លួនបានដូចជាអាហារ សម្លៀកបំពាក់ ឬជម្រក។	ស្ថានភាពមួយដែលមនុស្សម្នាក់ ជាលទ្ធផលនៃ វិបត្តិសុខភាពផ្លូវចិត្ត វិបត្តិប្រើប្រាស់សារធាតុធ្ងន់ធ្ងរ ឬ វិបត្តិសុខភាពផ្លូវចិត្តដែលកើតឡើងរួមគ្នា និងការប្រើប្រាស់សារធាតុធ្ងន់ធ្ងរមិនអាចផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការផ្ទាល់ខ្លួនជាមូលដ្ឋានរបស់ពួកគេបានដូចជាអាហារ សម្លៀកបំពាក់ ជម្រក សុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួន ឬការថែទាំវេជ្ជសាស្រ្តចាំបាច់។1

និយមន័យពាក្យថ្មីនៃ "ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ" យោងទៅតាមច្បាប់៖

ពាក្យ	និយមន័យ
វិបត្តិប្រើប្រាស់សារធាតុញៀនធ្ងន់ធ្ងរ	វិបត្តិទាក់ទងនឹងសារធាតុដែលត្រូវបានធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ដែលត្រូវនឹងលក្ខខណ្ឌនៃការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យនៃពាក្យ "ធ្ងន់ធ្ងរ" ដូចដែលបានកំណត់នៅក្នុងសៀវភៅណែនាំរោគវិនិច្ឆ័យ និងស្ថិតិអំពីវិបត្តិផ្លូវចិត្ត (DSM, Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) កំណែថ្មីបំផុត។ DSM កំណត់និយមពាក្យ "ធ្ងន់ធ្ងរ" ជាការបំពេញលក្ខខណ្ឌ 6 ចំណុច ឬច្រើនជាងនេះក្នុងចំណោម 11 ចំណុច៖ ប្រើប្រាស់ក្នុងបរិមាណច្រើន ឬរយៈពេលយូរជាងការគ្រោងទុក។ ការខិតខំប្រឹងប្រែងមិនជោគជ័យក្នុងការកាត់បន្ថយ ឬឈប់ប្រើប្រាស់។ ពេលវេលាច្រើនហួសប្រមាណដែលចំណាយក្នុងការទទួលបាន ប្រើប្រាស់ ស្រវឹង និងជាសះស្បើយពីផលប៉ះពាល់។  ការចង់បាន ឬចំណង់ខ្លាំង/ការចង់ខ្លាំងក្នុងការប្រើប្រាស់សារធាតុញៀន។ ការខកខានមិនបានបំពេញកាតព្វកិច្ចសំខាន់ៗ។ ការប្រើប្រាស់បន្តទោះបីជាមានបញ្ហាផ្នែកសង្គម/អន្តរបុគ្គលក៏ដោយ។ សកម្មភាព/ចំណង់ចំណូលចិត្តត្រូវបានកាត់បន្ថយ ឬបោះបង់ចោល។ ការប្រើប្រាស់ម្តងហើយម្តងទៀតនៅក្នុងស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់ដល់រាងកាយ។ ការប្រើប្រាស់ម្តងហើយម្តងទៀតទោះបីជាមានបញ្ហាផ្លូវកាយ ឬផ្លូវចិត្តដែលបណ្តាលមកពី ឬកាន់តែអាក្រក់ទៅៗដោយសារការប្រើប្រាស់ក៏ដោយ។ អំណត់។ ការដកខ្លួនចេញ។
សុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួន	សមត្ថភាពរបស់មនុស្សម្នាក់ក្នុងការរស់រានដោយសុវត្ថិភាពនៅក្នុងសហគមន៍ដោយគ្មានការឃុំឃាំង ឬការព្យាបាលដោយបង្ខំ។
ការថែទាំវេជ្ជសាស្រ្តចាំបាច់	ការថែទាំដែលអ្នកជំនាញថែទាំសុខភាពដែលមានអាជ្ញាបណ្ណ ខណៈពេលដែលកំពុងប្រតិបត្តិការក្នុងវិសាលភាពនៃការអនុវត្តវិជ្ជាជីវៈរបស់ពួកគេ កំណត់ថាចាំបាច់ដើម្បីការពារការចុះខ្សោយធ្ងន់ធ្ងរដោយសារជំងឺប្រចាំកាយ ក្នុងករណី មិនបានព្យាបាលទេ ទំនងជាបង្កស្នាមរបួសធ្ងន់ធ្ងរដល់រាងកាយ។

ដូច្នេះតើនេះមានន័យពិតប្រាកដយ៉ាងម៉េចដែរ?

មន្ត្រីប៉ូលិស ឬបុគ្គលដែលត្រូវបានចាត់តាំងដោយខោនធីអាចដាក់ជនណាម្នាក់ឱ្យស្ថិតក្រោមការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំ ប្រសិនបើពួកគេកំណត់ថា ជននោះ៖ 

1. មានវិបត្តិសុខភាពផ្លូវចិត្ត ឬវិបត្តិប្រើប្រាស់សារធាតុញៀនធ្ងន់ធ្ងរ និង
2. មិនអាចផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការផ្ទាល់ខ្លួនជាមូលដ្ឋានរបស់ពួកគេបានដូចជាអាហារ សម្លៀកបំពាក់ ជម្រក សុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួន ឬការថែទាំវេជ្ជសាស្រ្តចាំបាច់។ 

ជនណាម្នាក់អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាមានពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ ប្រសិនបើជាលទ្ធផលនៃវិបត្តិសុខភាពផ្លូវចិត្ត ឬវិបត្តិប្រើប្រាស់សារធាតុញៀនធ្ងន់ធ្ងរ ពួកគេ៖

• មិនបរិភោគគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីរស់រានមានជីវិត
• មិនអាចថែរក្សាលំនៅឋានបាន 
• បដិសេធមិនផ្តល់ការថែទាំវេជ្ជសាស្រ្តដើម្បីព្យាបាលមុខរបួសធ្ងន់ធ្ងរ។

ប្រការនេះមិនអនុវត្តទេ ប្រសិនបើជននោះមិនមានវិបត្តិសុខភាពផ្លូវចិត្ត ឬវិបត្តិប្រើប្រាស់សារធាតុញៀនធ្ងន់ធ្ងរ។ 

ដោយដាក់ឱ្យនៅក្រោមការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំដោយសារ "ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ" វាអាចនាំឱ្យស្ថិតនៅក្រោមហិតូបត្ថម្ភនាពេលអនាគត។

 

តើ 5150 ជាអ្វី?

ច្បាប់លេខ 5150 គឺជាផ្នែកក្រមមួយនៅក្នុងច្បាប់រដ្ឋដែលអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សម្នាក់ត្រូវបានឃុំគ្រងទាំងបង្ខំ នៅក្នុងមណ្ឌលដែលបានកំណត់ដោយ LPS (ឧ. មន្ទីរពេទ្យ មណ្ឌលវេជ្ជសាស្រ្ត ឬមណ្ឌលសុខភាព) រហូតដល់ 72 ម៉ោង (3 ថ្ងៃ)។2

ជនណាម្នាក់អាចត្រូវបានដាក់ក្រោមច្បាប់ 5150 ប្រសិនបើពួកគេត្រូវនឹងលក្ខខណ្ឌមួយក្នុងចំណោមលក្ខខណ្ឌបីយ៉ាង៖ 

1. គ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួនឯង
2. គ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកដទៃ
3. ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ

ច្បាប់លេខ 5150 អាចត្រូវបានអនុវត្តដោយមន្ត្រីប៉ូលិស ឬមន្ត្រីសន្តិសុខផ្សេងទៀត ឬដោយបុគ្គលដែលត្រូវបានអនុម័តដោយនាយកដ្ឋានសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធី។

ក្រោមច្បាប់លេខ 5150 ការអនុវត្តច្បាប់ រថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់ ឬបុគ្គលដែលមានការអនុញ្ញាតផ្សេងទៀតអាចឃុំខ្លួនបុគ្គលនោះ ហើយដឹកជញ្ជូនពួកគេទៅកាន់មណ្ឌលសម្រាប់គោលបំណងនៃការកំណត់ និងវាយតម្លៃសុខភាពផ្លូវចិត្ត។

 

ច្បាប់លេខ 5150 មិនមែនជាការចាប់ខ្លួនព្រហ្មទណ្ឌទេ ហើយមិនមានសិទ្ធិទទួលបានសវនាការនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យដែរ។

ច្បាប់លេខ 5150 មិនអនុញ្ញាតឱ្យប្រើថ្នាំ ឬការព្យាបាលវេជ្ជសាស្រ្តដោយមិនស្ម័គ្រចិត្តទេ។3

ក្នុងអំឡុងពេលឃុំគ្រងនេះ មន្ទីរពេទ្យនឹងវាយតម្លៃអ្នកដើម្បីកំណត់ជំហានបន្ទាប់។ ពួកគេមិនចាំបាច់ឱ្យអ្នកសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យរយៈពេល 72 ម៉ោងពេញទេ ប្រសិនបើពួកគេជឿថាអ្នកមិនចាំបាច់នៅទីនោះ។4

តើមានអ្វីកើតឡើងបន្ទាប់ពីរយៈពេល 72 ម៉ោងនៃការឃុំគ្រងក្រោមច្បាប់លេខ 5150?

បន្ទាប់ពីរយៈពេល 72 ម៉ោងបញ្ចប់ អ្នកអាច៖

• ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចេញពីការឃុំគ្រងក្រោមច្បាប់លេខ 5150 និងមន្ទីរពេទ្យ
• ត្រូវបានឱ្យចូលសម្រាកព្យាបាលក្នុងនាមជាអ្នកជំងឺស្ម័គ្រចិត្តសម្រាប់ការព្យាបាលបន្ត ឬ
• បន្តការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំក្រោមប្រភេទផ្សេងៗនៃការឃុំគ្រង។

ចំពោះព័ត៌មានបន្ថែមអំពីច្បាប់ Lanterman Petris Short (LPS) សូមមើលឯកសារបោះពុម្ពផ្សាយច្រើនទំព័ររបស់យើងនៅទីនេះ៖ ការយល់ដឹងអំពីច្បាប់លែនធឺមែន-ផឺទ្រិស-ហ៊្សត (LPS, Lanterman-Petris-Short)

តើជនទាំងឡាយត្រូវបានឃុំគ្រងក្រោមច្បាប់ SB 43 នៅទីកន្លែងណា?

ច្បាប់ SB 43 នឹងមិនកែប្រែទីកន្លែងដែលជនទាំងឡាយត្រូវបានឃុំគ្រងសម្រាប់ព្យាបាលសុខភាពផ្លូវចិត្តឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ SB 43 ពង្រីកនិយមន័យនៃពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរដើម្បីរួមបញ្ចូលវិបត្តិប្រើប្រាស់សារធាតុញៀនធ្ងន់ធ្ងរ។

ច្បាប់ CARE (តុលាការ CARE)

តើតុលាការជំនួយសហគមន៍ ការស្ដារ និងការផ្ដល់សិទ្ធិអំណាច (CARE, Community Assistance, Recovery and Empowerment Court) ជាអ្វី?

តុលាការ CARE គឺជាច្បាប់រដ្ឋ California ដែលអនុម័តដោយច្បាប់ SB 1338 (ឆ្នាំ 2022)។ ខោនធីទាំងអស់ត្រូវបានតម្រូវឱ្យអនុវត្ត CARE Court ដោយចាប់ផ្តើមពីថ្ងៃទី 1 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 2024។

តើអ្នកណាខ្លះដែលមានសិទ្ធិទទួលបានតុលាការ CARE?

តុលាការ CARE មិនអនុវត្តចំពោះគ្រប់ពិការភាពនៃសុខភាពផ្លូវចិត្តឡើយ។ ជាពិសេស ជនណាម្នាក់ត្រូវតែមានជំងឺវិកលចរិត ជំងឺបាយប៉ូឡា I ដែលមានលក្ខណៈវិកលចរិត ឬជំងឺវិកលចរិតផ្សេងទៀតដើម្បីមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់។5

ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដើម្បីមានសិទ្ធិ

Diagnoses That Do Not Qualify

រោគសញ្ញាវិបត្តិជំងឺវិកលចរិត៖ ជំងឺវិកលចរិត វិបត្តិផ្លូវចិត្ត វិបត្តិវិកលចរិតរយៈពេលខ្លី ជំងឺវិកលចរិតដែលបានបញ្ជាក់ផ្សេងទៀត និងជំងឺ​វិ​កល​ចរិតផ្សេងទៀត ជំងឺវិកលចរិតដែលមិនបានបញ្ជាក់ និងជំងឺវិកលចរិតផ្សេងទៀត ជំងឺបាយប៉ូឡា I ដែលមានលក្ខណៈវិកលចរិត ជំងឺវិកលចរិតផ្សេងទៀត រួមមាន៖ ជំងឺវិកលចរិតរយៈពេលខ្លី វិបត្តិរវើរវាយ វិបត្តិអត្តចរិតចម្លែក វិបត្តិចិត្តវិកលដោយសារប្រើប្រាស់ថ្នាំផ្ដាច់សារធាតុញៀន ជំងឺកាតាតូនីយ៉ា ដែលពាក់ព័ន្ធជាមួយនឹងជំងឺវិបត្តិផ្លូវចិត្តផ្សេងទៀត ជំងឺកាតាតូនីយ៉ាមិនបានបញ្ជាក់

វិបត្តិចិត្តវិកលដោយសារលក្ខខណ្ឌវេជ្ជសាស្រ្តទូទៅ ជំងឺកាតាតូនីយ៉ា ដែលពាក់ព័ន្ធជាមួយលក្ខខណ្ឌវេជ្ជសាស្រ្តផ្សេងទៀត ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តធ្ងន់ធ្ងរដែលមានលក្ខណៈវិកលចរិត ជំងឺបាយប៉ូឡាទី 2 ដែលមានលក្ខណៈវិកលចរិត ជំងឺទាក់ទងនឹងសារធាតុញៀនផ្សេងទៀតដែលមិនបានរាយរួមទាំងជំងឺវិកលចរិតដោយសារតែការបំពុលបច្ចុប្បន្ន របួសខួរក្បាលដោយសារប៉ះទង្គិច ជំងឺអូទីសឹម ជំងឺវង្វេង លក្ខខណ្ឌប្រព័ន្ធប្រសាទ

អ្នកមិនចាំបាច់គ្មានផ្ទះសម្បែងដើម្បីមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ជនណាម្នាក់ត្រូវតែមានអាយុចាប់ពី 18 ឆ្នាំឡើងទៅដើម្បីមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់។

អ្នកណាអាចដាក់បណ្តឹងទៅ CARE Court?6

បណ្តឹងតាមច្បាប់ CARE Act ចាប់ផ្តើមការឆ្លើយតបដែលចេញដីកាបង្គាប់ដោយតុលាការ។ បណ្តឹងនេះអាចដាក់ដោយ៖

• សមាជិកមួយចំនួនក្នុងគ្រួសារ រួមមានសហព័ទ្ធ កូន ឪពុកម្តាយ បងប្អូន ឬជីដូនជីតា
• អ្នករួមបន្ទប់
• អ្នកឆ្លើយតបដំបូងដែលធ្លាប់មានអន្តរសកម្មដដែលៗជាមួយចុងចម្លើយ រួមមានប៉ូលិស អ្នក​បច្ចេកទេសផ្នែក​វេជ្ជសាស្ត្រសង្គ្រោះបន្ទាន់ (EMTs, Emergency Medical Technicians) បុគ្គលិកបច្ចេកទេសវេជ្ជសាស្រ្តសង្រ្គោះបន្ទាន់ បុគ្គលិកអមវេជ្ជសាស្រ្ត អ្នកពន្លត់អគ្គិភ័យ ឬអ្នកធ្វើការងារចល័តដើម្បីឆ្លើយតបវិបត្តិ
• ប្រធានទីភ្នាក់ងារសុខភាពឥរិយាបថរបស់ខោនធីនៅទីកន្លែងដែលចុងចម្លើយរស់នៅ
• ប្រធានផ្នែកសេវាការពារនីតិជនរបស់ខោនធីនៅទីកន្លែងដែលចុងចម្លើយរស់នៅ
• ប្រធានអង្គការសាធារណៈ ឬអង្គការមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដែលធ្វើការផ្តល់សេវាសុខភាពឥរិយាបថដល់បុគ្គល
• ប្រធានមន្ទីរពេទ្យនៅទីកន្លែងដែលបុគ្គលនោះកំពុងទទួលបានការព្យាបាល
• អ្នកផ្តល់សេវាសុខភាពឥរិយាបថ ដែលបានត្រួតពិនិត្យការព្យាបាល ឬផ្តល់ការព្យាបាលបុគ្គល
• អ្នកអាណាព្យាបាលទូទៅ ឬហិតូបត្ថម្ភកៈរបស់ខោនធីនៅទីកន្លែងដែលចុងចម្លើយកំពុងមានវត្តមាន ឬត្រូវបានជឿជាក់ថាកំពុងមានវត្តមាន
• នាយកកម្មវិធីសេវាសុខភាពជនជាតិឥណ្ឌានៅរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា ឬនាយកដ្ឋានសុខភាពអាកប្បកិរិយាកុលសម្ព័ន្ធកាលីហ្វ័រញ៉ា
• ចៅក្រមនៃតុលាការកុលសម្ព័ន្ធដែលមានទីតាំងនៅរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា

អ្នកណាជាអ្នកណានៅក្នុង CARE Court7: 

• អ្នកឆ្លើយតប / អ្នកចូលរួម៖ បុគ្គលដែលកំពុងត្រូវបានវាយតម្លៃសម្រាប់ ឬកំពុងឆ្លងកាត់នីតិវិធី CARE។ 
• អ្នកគាំទ្រស្ម័គ្រចិត្ត៖ នីតិជនដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយអ្នកឆ្លើយតប ដើម្បីផ្តល់ការគាំទ្រក្នុងអំឡុងអនុវត្តនីតិវិធី CARE និងដើម្បីជំរុញចំណង់ចំណូលចិត្ត ជម្រើស និងស្វ័យភាពរបស់អ្នកឆ្លើយតប។ ចំណាំ៖ បុគ្គលនេះមិនតាមដានកាលបរិច្ឆេទតុលាការទេ។
• អ្នកប្ដឹង៖ បុគ្គលម្នាក់ដែលបានដាក់បណ្តឹងសុំឲ្យពិចារណាលើចុងចម្លើយសម្រាប់នីតិវិធី CARE។ ឧទាហរណ៍អ្នកប្តឹងរួមមានសមាជិកគ្រួសារ អ្នកជំនាញសុខភាពផ្លូវចិត្ត អ្នកឆ្លើយតបដំបូង បុគ្គលិកចុះមូលដ្ឋានជួយជនគ្មានផ្ទះសម្បែង ឬមិត្តរួមបន្ទប់។ បន្ទាប់ពីសវនាការដំបូងនៅតុលាការ នាយកដ្ឋានសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធីនឹងទទួលបន្ទុកជាអ្នកប្តឹងបន្ត។
• ទីប្រឹក្សាសម្រាប់ចុងចម្លើយ៖ ជំនួយផ្នែកច្បាប់ /មេធាវីសាធារណៈ៖ ពួកគេទទួលខុសត្រូវក្នុងការតំណាងការពារផលប្រយោជន៍ និងសិទ្ធិរបស់ចុងចម្លើយ។ ពួកគេត្រូវបានតែងតាំង និងផ្តល់ដោយតុលាការដោយមិនគិតពីលទ្ធភាពបង់ប្រាក់របស់ចុងចម្លើយ។
• ទីប្រឹក្សាសុខភាពអាកប្បកិរិយា​៖ ពួកគេទទួលខុសត្រូវក្នុងការតំណាងឲ្យនាយកដ្ឋានសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធី។ បុគ្គលនេះអាចជាទីប្រឹក្សាខោនធី ឬមេធាវីផ្សេងទៀតដែលត្រូវបានតែងតាំង។
• ចៅក្រម៖ ចៅក្រមបម្រើការជាអាជ្ញាកណ្តាលអព្យាក្រឹត។ លុះត្រាតែមានជម្លោះ ពួកគេនឹងធ្វើការជំនុំជម្រះក្នុងបរិយាកាសក្រៅផ្លូវការ និងមិនមានបដិបក្ខ។
• ទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធី៖ ទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធី និងក្រុមរបស់ពួកគេត្រូវចូលរួមជាមួយចុងចម្លើយក្នុងការព្យាបាលសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងភ្ជាប់ពួកគេជាមួយនឹងសេវាកម្មបន្ថែម។ បុគ្គលអាចរួមបញ្ចូលអ្នកផ្តល់សេវាដែលមានកិច្ចសន្យា គ្រូពេទ្យចេញវេជ្ជបញ្ជា និង/ឬការថែទាំ។
• អ្នកផ្តល់សេវាគាំទ្រលំនៅឋាន និងសហគមន៍៖ ចុងចម្លើយអាចត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយអ្នកផ្តល់សេវាគាំទ្រលំនៅឋាន និងសហគមន៍តាមរយៈដំណើរការ CARE។ 

តើមានអ្វីកើតឡើងនៅពេលដែលនរណាម្នាក់ផ្តួចផ្តើមដំណើរការ CARE Court?

ទាំងនេះគឺជាជំហាននានាបន្ទាប់ពីនរណាម្នាក់ដាក់បណ្តឹង៖

1. ប្រសិនបើបណ្តឹងត្រូវបានដាក់ដោយជនណាម្នាក់ក្រៅពីទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធី តុលាការនឹងចេញដីកាបង្គាប់ឱ្យទីភ្នាក់ងារស៊ើបអង្កេតថាតើចុងចម្លើយនេះត្រូវនឹងលក្ខខណ្ឌ CARE ដែរឬទេ។
2. ចៅក្រមសម្រេចថាតើបុគ្គលនោះទំនងជាត្រូវនឹងលក្ខខណ្ឌ CARE ដែរឬទេ។
3. ទន្ទឹមនឹងនេះ ទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធីនឹងព្យាយាមចូលរួមជាមួយចុងចម្លើយក្នុងសេវាកម្មស្ម័គ្រចិត្ត ហើយរាយការណ៍ទៅតុលាការអំពីលទ្ធផលនៃកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងទាំងនេះ។ 
4. ប្រសិនបើចៅក្រមសម្រេចថាបុគ្គលនោះទំនងជាត្រូវនឹង លក្ខខណ្ឌ CARE នោះពួកគេនឹងកំណត់រយៈពេលបង្ហាញខ្លួនលើកដំបូង (14 ថ្ងៃ) ហើយតែងតាំងមេធាវីដើម្បីតំណាងឱ្យចុងចម្លើយ។ ចុងចម្លើយក៏មានជម្រើសក្នុងការជ្រើសរើសអ្នកគាំទ្រស្ម័គ្រចិត្តនៅទីនេះផងដែរ។
5. នៅពេលបង្ហាញខ្លួនលើកដំបូង ប្រសិនបើញបណ្តឹងត្រូវបានដាក់ដោយជនណាម្នាក់ផ្សេងក្រៅពីទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធី អ្នកប្តឹងដំបូងនឹងត្រូវបានជំនួស ហើយនាយកទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធីនឹងក្លាយជាអ្នកប្តឹង។ ការបង្ហាញខ្លួនលើកដំបូងអាចរួមបញ្ចូលសវនាការលើអង្គសេចក្តី ឬសវនាការអាចធ្វើឡើងដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ 8
6. នៅសវនាការលើអង្គសេចក្តី ចៅក្រមសម្រេចថាតើបុគ្គលនោះមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្រោមលក្ខខណ្ឌ CARE ដែរឬទេ។ បន្ទាប់ពីសវនាការលើអង្គសេចក្តី តុលាការកំណត់សវនាការគ្រប់គ្រងសំណុំរឿង (14ថ្ងៃ)។
7. ប្រធានបទនៃសវនាការគ្រប់គ្រងសំណុំរឿងគឺថាតើមាន "កិច្ចព្រមព្រៀង CARE" ដែរឬទេ។

   1. ប្រសិនបើចុងចម្លើយ មេធាវីរបស់ពួកគេ និងតុលាការយល់ស្រប​លើកិច្ចព្រមព្រៀង CARE នោះពួកគេនឹងកំណត់សវនាការបន្តរយៈពេល 6០ថ្ងៃ។ តុលាការក៏អាចធ្វើការផ្លាស់ប្តូរកិច្ចព្រមព្រៀង CARE មុនពេលអនុម័តវាផងដែរ។

   2. ប្រសិនបើចុងចម្លើយ មេធាវីរបស់ពួកគេ និងចៅក្រមមិនយល់ស្របលើកិច្ចព្រមព្រៀង CARE ទេ

8. ទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធីធ្វើការវាយតម្លៃមួយផ្សេងទៀតដើម្បីបង្កើតអនុសាសន៍សម្រាប់គម្រោង CARE។

9. ក្នុងរយៈពេល 21 ថ្ងៃ មានសវនាការវាយតម្លៃបែបគ្លីនិក៖ នៅក្នុងសវនាការវាយតម្លៃបែបគ្លីនិក

   1. ទីភ្នាក់ងាររាយការណ៍ទៅតុលាការអំពីការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យគ្លីនិករបស់ចុងចម្លើយថាតើពួកគេមានសមត្ថភាពផ្នែកច្បាប់ក្នុងការផ្តល់ការយល់ព្រមដោយមានព័ត៌មានទាក់ទងនឹងថ្នាំព្យាបាលជំងឺវិកលចរិត ព្រមទាំងព័ត៌មាន និងអនុសាសន៍បន្ថែមសម្រាប់សេវាកម្ម និងការគាំទ្រដែរឬអត់។

   2. តុលាការនឹងពិនិត្យសើរើភស្តុតាងបន្ថែម ដែលអាចរួមបញ្ចូលសក្ខីកម្មពីសាក្សី។

   3. តុលាការអាចចេញដីកាបង្គាប់ឱ្យចុងចម្លើយ មេធាវីរបស់ពួកគេ អ្នកគាំទ្រស្ម័គ្រចិត្តរបស់ពួកគេ និងទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាធ្វើការរួមគ្នាដើម្បីបង្កើតគម្រោង CARE។

10. គីនានាដាក់សំណើរួមគ្នា ឬសំណើដាច់ដោយឡែកសម្រាប់គម្រោង CARE។
    1. ទីភ្នាក់ងារសុខភាពអាកប្បកិរិយាខោនធីបង្ហាញគម្រោង CARE។9
    2. បន្ទាប់មកតុលាការកំណត់សវនាការមួយផ្សេងទៀតដើម្បីពិនិត្យសើរើគម្រោង CARE ក្នុងរយៈពេល 14 ថ្ងៃ។
11. សវនាការពិនិត្យសើរើគម្រោង CARE៖ នៅក្នុងសវនាការលើកក្រោយនេះ ចៅក្រមអាចអនុម័តគម្រោង CARE។ នេះធ្វើការចាប់ផ្តើមនៃនីតិវិធីតុលាការ CARE រយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ។
    1. ជាផ្នែកមួយនៃសវនាការពិនិត្យសើរើគម្រោង CARE តុលាការសម្រេចថាតើបុគ្គលនោះមានសមត្ថភាពផ្តល់ការយល់ព្រមដោយមានព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់ឬអត់។ ប្រសិនបើតុលាការគិតថាបុគ្គលនោះមិនអាចផ្តល់ការយល់ព្រមដោយមានព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់ទេ នោះគម្រោង CARE អាចត្រូវការថ្នាំធ្វើឲ្យមានស្ថានភាពនឹងនរដែលចាំបាច់ផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ។10
    2. សម្រាប់គម្រោង CARE សវនាការពិនិត្យសើរើស្ថានភាពធ្វើឡើងរៀងរាល់ 60 ថ្ងៃម្តង។

សូមចំណាំថា នៅពេលចាប់ផ្តើមនីតិវិធីតុលាការ CARE រយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ បុគ្គលម្នាក់បានទទួលការវាយតម្លៃបែបគ្លីនិកពីរដង ហើយបានបង្ហាញខ្លួននៅតុលាការយ៉ាងហោចណាស់បួនដង។11

តើភាពខុសគ្នារវាងកិច្ចព្រមព្រៀង CARE និងគម្រោង CARE គឺជាអ្វី?

កិច្ចព្រមព្រៀង CARE ត្រូវបានចូលរួមធ្វើដោយបុគ្គលនោះ នាយកដ្ឋានសុខភាពឥរិយាបថរបស់ខោនធី អ្នកតស៊ូមតិឱ្យជននោះ និងមេធាវីរបស់ជននោះ។ វាត្រូវតែទទួលបានការអនុម័តពីតុលាការ។ បើទោះបីជារដ្ឋហៅឈ្មោះកិច្ចព្រមព្រៀង CARE នេះថាជាកិច្ចព្រមព្រៀងដែលធ្វើឡើងដោយស្ម័គ្រចិត្តក៏ដោយ ក៏ចៅក្រមមានសិទ្ធិអំណាចធ្វើការកែសម្រួលនៅមុនពេលអនុម័តបាន។ ដំណើរការអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀង CARE មានការពិនិត្យតាមដានជារៀងរាល់ 60 ថ្ងៃ រាប់ចាប់តាំងពីពេលចាប់ផ្តើមអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀង។ ការពិនិត្យតាមដានរួមមានការបង្ហាញខ្លួនច្រើនដងនៅតុលាការ។

ផែនការ CARE ធ្វើឡើងតាមដីកាបង្គាប់របស់តុលាការ។ ជននោះ និងមេធាវីរបស់ពួកគេមិនចាំបាច់ត្រូវតែយល់ព្រមទៅនឹងផែនការនេះដូចការយល់ព្រមដែលមានលើកិច្ចព្រមព្រៀង CARE ឡើយ។

ទាំងពីរមានរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ ហើយមានរួមបញ្ចូលនូវប្រភេទសេវាកម្មផ្សេងៗ។

តើអ្វីខ្លះដែលអាចមានក្នុងផែនការ CARE?

គម្រោង CARE គឺជាគម្រោងព្យាបាលរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញដែលចេញដីកាបង្គាប់ដោយតុលាការ។ ផែនការព្យាបាលនេះអាចរួមបញ្ចូលនូវការប្រើប្រាស់ឱសថសម្រាប់រក្សាតុល្យភាពតាមដីកាបង្គាប់របស់តុលាការ។ គេអាចស្វែងរកបាននូវប្រភេទសេវាកម្មផ្សេងៗដែលមានដូចជាសេវាពិគ្រោះយោបល់ និងលំនៅដ្ឋាន ដោយអាស្រ័យទៅលើស្ថានភាពនៃខោនធី និងការមានសេវាកម្មទាំងនោះ។ តុលាការអាចេញដីកាបង្គាប់ឲ្យសវនាការស្ថានភាពតាមដានថាតើជនណាម្នាក់កំពុងអនុវត្តតាមគម្រោង CARE ដែរឬទេ។

គម្រោងនេះអាចរួមបញ្ចូលសេវាកម្មលំនៅឋាន និងសេវាកម្មគាំទ្រផ្សេងទៀត ទោះបីជាវាមិនត្រូវបានធានាថាពួកគេនឹងត្រូវបានផ្តល់ជូន ហើយចុងចោទបានជួបប្រទះនឹងបញ្ហាពេលវេលារង់ចាំយូរដើម្បីទទួលបានសេវាកម្មក៏ដោយ។ អ្នកផ្តល់សេវាលំនៅឋានអាចរួមបញ្ចូលលំនៅឋានគាំទ្រអចិន្ត្រៃយ៍ លំនៅឋានមានតម្លៃសមរម្យ លំនៅឋានបណ្តោះអាសន្ន/អន្តរកាល និងលំនៅឋានស្ពានសុខភាពអាកប្បកិរិយា។ អ្នកផ្តល់ការគាំទ្រសហគមន៍អាចផ្តល់ជូននូវសេវាសង្គមដែលមានមូលនិធិតាមរយៈចំណូលបន្ថែមពីរបបសន្តិសុខ /ការទូទាត់បន្ថែមរបស់រដ្ឋ (SSI/SSP, Supplemental Security Income/State Supplementary Payment) ជំនួយហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ជនអន្តោប្រវេសន៍ កម្មវិធី CalWORKs កម្មវិធីជំនួយអាហាររដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា កម្មវិធីសេវាកម្មផ្តល់ជំនួយនៅក្នុងផ្ទះ និងកម្មវិធី CalFresh។ 

តើថ្នាំធ្វើឲ្យស្ថានភាពនឹងនរដែលចេញដីកាបង្គាប់ដោយតុលាការគឺជាថ្នាំអ្វីខ្លះ?

ថ្នាំធ្វើឲ្យស្ថានភាពនឹងនរដែលចេញដីកាបង្គាប់ដោយតុលាការអាចរួមបញ្ចូលថ្នាំប្រឆាំងនឹងជំងឺវិកលចរិត។ វាមិនមែនជាថ្នាំដូចគ្នានឹងថ្នាំដែលបង្ខំឲ្យប្រើ ព្រោះវាមិនអាចត្រូវបានចេញឲ្យប្រើទាំងបង្ខំបានទេ។ ទោះបីជាថ្នាំទាំងនេះមិនអាចឲ្យទាំងបង្ខំក៏ដោយ ការខកខានមិនបានលេបថ្នាំតាមផែនការអាចបណ្តាលឱ្យមានចំណាត់ការបន្ថែមទៀតពីតុលាការ ដូចជាការបញ្ជូនបន្តទៅទទួលហិតូបត្ថម្ភជាដើម។ ទោះបីជាវាខុសគ្នាតាមផ្លូវច្បាប់ពី "ការផ្តល់ថ្នាំទាំងបង្ខំ" ក៏ដោយ ក៏វានៅតែជាការបង្ខិតបង្ខំ។

ទាំងនេះអាចរួមមាន៖12 Amitriptyline-perphenazine (Duo-Vil, Etrafon, Triavil, Triptafen) Aripiprazole (Abilify) Asenapine (Saphris) Brexpiprazole (Rexulti) Cariprazine (Vraylar) Chlorpromazine (Thorazine) Clozapine (Clozaril) Fluphenazine Haloperidol (Haldol) Iloperidone (Fanapt) Loxapine Lumateperonee (Caplyta) Lurasidone (Latuda) Molindone Olanzapine (Zyprexa) Paliperidone (Invega Sustenna) Perphenazine Prochlorperazine Quetiapine (Seroquel) Risperidone (Risperdal) Thioridazine Thiothixene Trifluoperazine (Stelazine) Ziprasidone (Geodon)

តើមានអ្វីកើតឡើងប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានបង្ហាញខ្លួននៅពេលសវនាការរបស់តុលាការ CARE?

ចៅក្រមមានឆន្ទានុសិទ្ធិសម្រេចទៅលើចំណាត់ការដើម្បីឆ្លើយតបទៅកាន់អ្នកដែលមិនចូលរួម ឬមិនអនុវត្តស្របតាមដំណើរការព្យាបាល។ ខោនធីផ្សេងៗគ្នាបានគ្រោងនឹងដោះស្រាយវាតាមវិធីផ្សេងៗគ្នា។13 មិនមានផល​វិបាកជាក់​លាក់ណាមួយនៅក្នុងលក្ខន្តិកៈដោយសារតែការមិនបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងដំណើរការកាត់ក្តីរបស់តុលាការលើកដំបូងនោះទេ។ ជនណាមួយម្នាក់អាចស្ថិតក្រោមហិតូបត្ថម្ភសម្រាប់ការមិនអនុវត្តតាមដំណើរការ CARE Court នៅជំហានណាមួយ។ ចៅក្រមក៏អាចសម្រេចធ្វើមោឃភាពនីតិវិធីបានផងដែរ។

ខ្ញុំចង់ទទួលបានជំនួយខ្លះពីផែនការ CARE របស់ខ្ញុំ ដែលមានដូចជាលំនៅដ្ឋាន ក៏ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមិនចង់ប្រើថ្នាំនោះទេ។ តើនឹងមានអ្វីកើតឡើង?

ការមិនអនុវត្តតាមផ្នែកណាមួយនៃគម្រោង CARE មានន័យថាតុលាការអាចចាត់វិធានការបន្ថែមដូចជាការបញ្ជូនបន្តទៅទទួលហិតូបត្ថម្ភ។

ប្រសិនបើដំណើរការ LPS ដូចជា 5150 ឬហិតូបត្ថម្ភធ្វើឡើងក្នុងរយៈពេល 6 ខែ ព័ត៌មានលម្អិតនៃការមិនអនុលោមតាមគម្រោង CARE នឹងត្រូវបានចាត់ទុកជាភស្តុតាង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វានឹងមិនត្រូវបានរួមបញ្ចូលព័ត៌មានអំពីការមិនប្រើថ្នាំនោះទេ។14

តើ CARE Court ជាកម្មវិធីផ្តល់លំនៅឋានមែនទេ?

ទេ។

មិនមានមូលនិធិលំនៅឋានភ្ជាប់ទៅនឹងការអនុវត្ត CARE Court ទេ។

អ្នកចូលរួម CARE Court ត្រូវបានផ្តល់អាទិភាពសម្រាប់កម្មវិធីផ្តល់លំនៅឋានបែបស្ពានដែលមានស្រាប់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ចុងចម្លើយបានរាយការណ៍ពីពេលវេលារង់ចាំយូរ ហើយការចូលទៅក្នុងដំណើរការកាត់ក្តីរបស់ CARE Court មិនផ្តល់ឱ្យបុគ្គលម្នាក់ៗនូវសិទ្ធិចូលប្រើប្រាស់សេវាកម្មដែលមិនមានតាមរយៈមធ្យោបាយផ្សេងទៀតឡើយ។15

តើអ្នកណានឹងតំណាងឱ្យខ្ញុំនៅក្នុងសវនាការនៅ CARE Court របស់ខ្ញុំ?

បុគ្គលដែលស្ថិតនៅក្រោមដំណើរការកាត់ក្តីរបស់ CARE Court មានសិទ្ធិទទួលបានតំណាងដោយមេធាវីនៅគ្រប់ដំណាក់កាលទាំងអស់។16 ខោនធីមួយចំនួនបានចុះកិច្ចសន្យាជាមួយអង្គការជំនួយផ្នែកច្បាប់ដើម្បីតំណាងបុគ្គលនៅក្នុងសវនាការរបស់ CARE Court របស់ពួកគេ។ មេធាវីសាធារណៈអាចផ្តល់តំណាងនៅក្នុងខោនធីផ្សេងទៀត។ នេះប្រែប្រួលពីខោនធីមួយទៅខោនធីមួយទៀត។

តើខ្ញុំត្រូវអនុវត្តតាមគម្រោងព្យាបាលរបស់ CARE Court ដែរឬទេ?

ប្រសិនបើអ្នកមិនអនុវត្តតាម តុលាការអាចសន្មតថាមិនមានជម្រើសដែលមិនសូវរឹតត្បិតសម្រាប់ការព្យាបាលរបស់អ្នកទេ ហើយបញ្ជូនអ្នកបន្តទៅទទួលហិតូបត្ថម្ភ។17

ទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ ក៏បណ្ដាខោនធីមានឆន្ទានុសិទ្ធិមួយចំនួនលើរបៀបចាត់ចែងករណីនេះ។ ការមិនអនុវត្តតាមមិនមានន័យថា អ្នកនឹងទទួលហិតូបត្ថម្ភដោយស្វ័យប្រវត្តិនោះទេ។

ចុះប្រសិនបើខោនធីរបស់អ្នកមិនផ្តល់សេវាកម្មនៅក្នុងគម្រោង CARE ឬកិច្ចព្រមព្រៀង CARE របស់អ្នក? 

ប្រសិនបើខោនធីមិនអាចផ្តល់សេវាកម្ម ឬការគាំទ្រដែលបានកំណត់នៅក្នុងគម្រោង CARE ឬកិច្ចព្រមព្រៀង CARE របស់អ្នកបានទេ តុលាការអាចចាត់វិធានការបាន។ ចៅក្រមត្រូវរាយការណ៍ពីករណីមិនអនុវត្តតាមច្បាប់នេះទៅប្រធានចៅក្រមនៃតុលាការជាន់ខ្ពស់។ ប្រសិនបើប្រធានចៅក្រម ដោយមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ និងគួរឱ្យជឿជាក់ រកឃើញថាខោនធីបានបរាជ័យយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរក្នុងការអនុវត្តតាម ពួកគេអាចដាក់ពិន័យជាប្រាក់លើខោនធីបាន។18 ប្រាក់ពិន័យទាំងនេះចូលថវិកាគណនេយ្យភាពរបស់រដ្ឋ។ ប្រសិនបើអ្នកជឿថា គម្រោង CARE ឬកិច្ចព្រមព្រៀងរបស់អ្នកមិនត្រូវបានអនុវត្តតាមទេ សូមលើកឡើងពីបញ្ហានេះនៅក្នុងសវនាការស្ថានភាពបន្ទាប់របស់អ្នក ឬជូនដំណឹងដល់មេធាវីរបស់អ្នកភ្លាមដើម្បីឱ្យតុលាការអាចដោះស្រាយវាបាន។

តើ CARE Court និង SB 43 អាចឈានទៅទទួលបានហិតូបត្ថម្ភយ៉ាងដូចម្តេច?

ប្រសិនបើអ្នកត្រូវទទួលរងនូវដំណើរការកាត់ក្តីរបស់ CARE Court ហើយមិនអនុវត្តគម្រោងព្យាបាលទេ មានការសន្មតថាគ្មានការព្យាបាលផ្សេងទៀតដែលមានលក្ខណៈរឹតត្បិតតិចជាងនេះសមស្របនោះទេ ដែលជាហេតុផលចម្បងដែលបញ្ជូនបន្តទៅទទួលហិតូបត្ថម្ភ។

SB 43 បង្កលក្ខណៈកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការធ្វើហិតូបត្ថម្ភសម្រាប់ជនណាម្នាក់ដោយពង្រីកនិយមន័យនៃពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ។ ពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរគឺជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ដាក់នរណាម្នាក់ឱ្យស្ថិតនៅក្រោមការឃុំគ្រងទាំងបង្ខំ ឬហិតូបត្ថម្ភ។

តើខ្ញុំអាចជំទាស់នឹងហិតូបត្ថម្ភសុខភាពផ្លូវចិត្តដោយរបៀបណា?

សូមមើលឯកសារបោះពុម្ពផ្សាយរបស់យើងលើប្រធានបទនេះ៖ សៀវភៅណែនាំសម្រាប់ ការតទល់សេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការ ឲ្យមានអ្នកទទួលខុសត្រូវមើលថែជនមានពិការភាពផ្លូវចិត្ត

• 1. ក្រមសុខុមាលភាព និងស្ថាប័នត្រង់មាត្រាទី § 5008(h)(1)។
• 2. ក្រមសុខុមាលភាព និងស្ថាប័នត្រង់មាត្រាទី § 5150។
• 3. https://bhdp.sccgov.org/sites/g/files/exjcpb716/files/Documents/5150-Training-Law-Foundation-of-Silicon-Valley-2020.pdf
• 4. https://www.disabilityrightsca.org/km/publications/kaaryltyngqmbiicpaaplaendhyymaen-phyydris-hst-lps-lanterman-petris-short
• 5. https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/06/FACT-SHEET-CARE-Act-Eligibility-Criteria-rem.pdf
• 6. https://care-act.org/library/petitioners/
• 7. https://care-act.org/library/volunteer-supporters
• 8. https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/10/CA-CARE-Training_Overview-of-CARE-Process-for-Supporters.pdf
• 9. https://www.chhs.ca.gov/wp-content/uploads/2022/03/CARECourt_FAQ.pdf
• 10. https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/10/CA-CARE-Training_Overview-of-CARE-Process-for-Supporters.pdf
• 11. https://www.courts.ca.gov/documents/CARE-Act-JC-Fact-Sheet-FINAL-3.20.23.pdf
• 12. https://vimeo.com/880266961?share=copy
• 13. https://www.kcra.com/article/care-court-california-mental-health-court-gets-underway/45415500
• 14. https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/10/CA-CARE-Training_Overview-of-CARE-Process-for-Supporters.pdf
• 15. https://www.chhs.ca.gov/wp-content/uploads/2022/03/CARECourt_FAQ.pdf; https://leginfo.legislature.ca.gov/faces/billAnalysisClient.xhtml?bill_id=202120220SB1338#
• 16. ក្រមសុខុមាលភាព និងស្ថាប័នត្រង់មាត្រាទី § 5976(c)។
• 17. https://www.chhs.ca.gov/wp-content/uploads/2022/03/CARECourt_FAQ.pdf
• 18. ក្រមសុខុមាលភាព និងស្ថាប័នត្រង់មាត្រាទី § 5979។