این نشریه به پرسش‌‌های رایج جامعه در مورد دو قانون جدید سلامت روان در کالیفرنیا می‌پردازد: لایحه سنا 43 (معلولیت شدید) و قانون دادگاه کمک اجتماعی، بازیابی و توانمندسازی (CARE Court ،Community Assistance, Recovery and Empowerment). هر دو قانون در حال اجراست و برحسب کانتی متفاوت است. این نشریه آخرین بار در تاریخ 1/6/26 به روز شده است و حاوی اطلاعاتی در مورد تحولات اخیر نیست.

اگر در مورد وضعیت خاص خود به کمک نیاز دارید، با خط پذیرش DRC به شماره (800) 776-5746 تماس بگیرید.

لایحه سنا 43 (2023)

لایحه سنا 43 چیست؟

لایحه سنا (SB، Senate Bill) 43 اخیراً به دست فرماندار امضا شد و تعریف «ناتوانی شدید» را بسط می‌دهد. ناتوانی شدید یکی از معیارهایی است که برای بازداشت غیراختیاری افراد دارای معلولیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. بازداشت غیراختیاری به این معنی است که ممکن است شما برخلاف میل خود در بازداشت نگه داشته شوید.

SB 43 تعریف ناتوانی شدید را به دو صورت تغییر می‌دهد:

1. اختلال شدید مصرف مواد را به‌عنوان دلیلی که می‌تواند منجر به بازداشت غیراختیاری فرد شود، اضافه می‌کند.
2. ناتوانی در حفظ ایمنی شخصی یا تأمین مراقبت‌های پزشکی ضروری را به عنوان دلایلی که ممکن است فرد را در بازداشت غیراختیاری قرار دهد، اضافه می‌کند.

 SB 43 در 1 ژانویه 2024 به اجرا درآمد، اما اغلب کانتی‌ها تصمیم گرفتند اجرای آن را یک یا دو سال به تعویق بیندازند. همه کانتی‌ها موظف بودند SB 43 را تا تاریخ 1 ژانویه 2026 اجرا کنند.

«ناتوانی شدید» چیست؟

تعریف قدیمی:

 

تعریف قدیمی:	تعریف جدید (SB 43):
شرایطی که در آن فرد در نتیجه اختلال سلامت روانی قادر به تأمین نیازهای اولیه شخصی خود برای غذا، پوشاک یا سرپناه نیست.	که در آن فرد در نتیجه اختلال سلامت روان، اختلال شدید مصرف مواد، یا اختلال همزمان سلامت روان و اختلال شدید مصرف مواد، قادر به تأمین نیازهای اولیه شخصی خود برای غذا، پوشاک، سرپناه، ایمنی شخصی یا مراقبت‌های پزشکی ضروری نیست.1

تعاریف اصطلاحات جدید در «ناتوانی شدید»، طبق قانون:

مدت	تعریف
اختلال شدید مصرف مواد	اختلال محرز مرتبط با مواد مخدر که طبق تازه‌ترین نسخه راهنمای تشخیصی و آماری (DSM، Diagnostic and Statistical Manual) اختلالات روانی شرایط تشخیصی «شدید» را دارد. DSM «شدید» را داشتن 6 معیار یا بیشتر از 11 معیار آن اختلال تعریف می‌کند: مصرف مقادیر بیشتر یا برای مدت زمانی طولانی‌تر از آنچه در نظر گرفته شده است. تلاش‌های ناموفق برای کاهش مصرف یا ترک. صرف زمان زیاد برای تهیه، مصرف، مسمومیت ناشی از مصرف و بهبودی از اثرات آن.  اشتیاق یا میل شدید به مصرف مواد. ناتوانی در انجام مسئولیت‌های اصلی. ادامه مصرف با وجود مشکلات اجتماعی یا بین‌فردی. کاهش یا کنار گذاشتن فعالیت‌ها/سرگرمی‌ها. مصرف مکرر در موقعیت‌های فیزیکی خطرناک. مصرف مکرر با وجود مشکلات جسمی یا روانی که به‌واسطه مصرف ایجاد شده یا تشدید شده‌اند. تحمل. ترک.
امنیت شخصی	توانایی فرد برای زنده ماندن ایمن در جامعه بدون بازداشت یا درمان غیراختیاری.
مراقبت‌های پزشکی ضروری	مراقبتی که یک پزشک دارای مجوز مراقبت‌های بهداشتی، ضمن فعالیت در حدود حرفه خود، تشخیص می‌دهد که برای جلوگیری از وخامت جدی عارضه پزشکی فعلی ضروری است و در صورت عدم درمان، به احتمال زیاد به آسیب جدی بدنی منجر می‌شود.

پس این اصطلاح واقعاً به چه معناست؟

اگر افسر پلیس یا فردی که از سوی کانتی تعیین شده است، شرایط زیر را برای شخص مورد نظر تشخیص دهد، می‌تواند او را تحت بازداشت غیراختیاری قرار دهد:
 

1. دچار اختلال سلامت روان یا اختلال شدید مصرف مواد باشد؛ و
    
2. قادر به تأمین نیازهای اساسی شخصی خود برای غذا، پوشاک، سرپناه، ایمنی فردی یا مراقبت پزشکی ضروری نباشد. 

اگر شخصی در نتیجه یک اختلال سلامت روان یا اختلال شدید مصرف مواد، در شرایط ذیل باشد، ممکن است «به‌شدت ناتوان» تلقی گردد:

• به اندازه کافی برای زنده ماندن غذا نخورد،
• نتواند از مسکن خود نگهداری کند، 
• از دریافت مراقبت پزشکی پیشنهادی برای یک آسیب جدی خودداری کند.

اگر شخص دارای اختلال سلامت روان یا اختلال شدید مصرف مواد نباشد، این امر در مورد او صدق نمی‌کند. 

قرار گرفتن تحت بازداشت غیراختیاری با عنوان «به‌شدت ناتوان» می‌تواند در آینده به‌طور بالقوه منجر به تعیین قیمومیت شود.

5150 چیست؟

5150 یک ماده قانونی در قوانین ایالتی است که اجازه می‌دهد شخص به‌صورت غیراختیاری در یک مرکز تعیین‌شده تحت قانون LPS (مانند بیمارستان، مرکز پزشکی یا مرکز بهداشت) حداکثر تا 72 ساعت (3 روز) نگهداری شود.2

اگر شخص یکی از سه معیار زیر را داشته باشد، ممکن است تحت 5150 قرار گیرد: 

1. خطر برای خود
2. خطر برای دیگران
3. به‌شدت ناتوان

یک 5150 می‌تواند به دست یک افسر پلیس یا دیگر افسر صلح یا به دست یک فرد مورد تأیید اداره بهداشت رفتاری کانتی اجرایی شود.

طبق یک 5150، مجری قانون، آمبولانس یا سایر افراد مجاز می‌توانند شخص را بازداشت کرده و به منظور ارزشیابی و ارزیابی سلامت روان به یک مرکز منتقل کنند.

5150، بازداشت کیفری محسوب نمی‌شود و هیچ حق برگزاری جلسه دادرسی در بیمارستان وجود ندارد.

5150 دارو یا درمان پزشکی غیراختیاری را مجاز نمی‌داند.3

 در طول این بازداشت، بیمارستان شما را برای تعیین مراحل بعدی ارزیابی می‌کند. اگر معتقد باشند که نیازی به حضور شما در بیمارستان نیست، ملزم نیستند شما را برای 72 ساعت کامل در بیمارستان بستری کنند.4

بعد از 72 ساعت بازداشت به موجب 5150 چه اتفاقی می‌افتد؟

پس از پایان 72 ساعت، ممکن است:

• از بازداشت 5150 و بیمارستان ترخیص شوید،
• به عنوان یک بیمار داوطلب برای ادامه درمان بستری شوید، یا
• به طور غیراختیاری تحت عنوان دیگری در بازداشت نگه داشته شوید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد قانون Lanterman Petris Short (LPS)، نشریه طولانی‌تر ما را در اینجا مشاهده کنید: درک قانون «لنترمن پتریس شورت»(LPS, Lanterman-Petris-Short)

افراد تحت SB 43 در کجا نگهداری می‌شوند؟

SB 43 محل نگهداری افراد برای درمان سلامت روان را تغییر نخواهد داد. با این حال، SB 43 تعریف ناتوانی شدید را به اختلال شدید مصرف مواد بسط می‌دهد.

قانون CARE (دادگاه CARE)

CARE Court چیست؟

دادگاه CARE یک قانون ایالتی کالیفرنیا است که توسط SB 1338 (2022) تصویب شده است. تمامی کانتی‌ها ملزم بودند دادگاه CARE را از تاریخ 1 دسامبر 2024 اجرا کنند.

چه کسانی واجد شرایط دادگاه CARE هستند؟

دادگاه CARE برای همه ناتوانی‌های سلامت روان اعمال نمی‌شود. به‌طور مشخص، فرد برای واجد شرایط بودن باید مبتلا به یکی از موارد زیر باشد: اختلالات طیف اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی نوع I همراه با ویژگی‌های روان‌پریشی، یا سایر اختلالات روان‌پریشی.5

تشخیص‌های [بیماری] واجد شرایط

تشخیص‌هایی که واجد شرایط نیستند

اختلالات طیف اسکیزوفرنی: روان‌گسیختگی اختلال اسکیزوافکتیو اختلال اسکیزوفرنی شکل سایر اختلالات مشخص در طیف اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روان‌پریشی سایر اختلالات نامشخص در طیف اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روان‌پریشی اختلال دوقطبی نوع I همراه با ویژگی‌های روان‌پریشی سایر اختلالات روان‌پریشی شامل: اختلال روان‌پریشی مختصر اختلال هذیانی اختلال شخصیت اسکیزوتایپی اختلال روان‌پریشی ناشی از دارو کاتاتونی مرتبط با یک اختلال روانی دیگر کاتاتونی نامشخص

اختلال روانی ناشی از یک عارضه پزشکی عمومی کاتاتونی مرتبط با یک عارضه پزشکی دیگر افسردگی عمده با ویژگی‌های روان‌پریشی اختلال دوقطبی نوع 2 با ویژگی‌های روان‌پریشی هرگونه اختلال دیگر مرتبط با مصرف مواد که در فهرست ذکر نشده است، از جمله روان‌پریشی که صرفاً ناشی از مسمومیت فعلی باشد آسیب تروماتیک مغز اوتیسم دیمانس عارضه‌های عصبی

برای واجد شرایط بودن لازم نیست بی‌خانمان باشید. شخص برای واجد شرایط بودن باید 18 سال یا بیشتر داشته باشد.

چه کسی می‌تواند در دادگاه CARE دادخواست ارائه دهد؟6

به موجب یک دادخواست قانون CARE، روند پاسخ بنا به دستور دادگاه آغاز می‌شود. اشخاصی که می‌توانند دادخواست ثبت کنند:

• برخی از اعضای خانواده از جمله همسر، فرزند، والدین، خواهر و برادر یا پدربزرگ و مادربزرگ
• هم اتاقی‌ها
• امدادگران که تعاملات مکرری با خوانده داشته‌اند، از جمله پلیس، تکنیسین‌های پزشکی اورژانس ( EMTs، Emergency Medical Technicians)، امدادگر اورژانس، آتش نشان، یا مددکار واکنش بحران سیار
• مدیر آژانس سلامت رفتاری کانتی محل سکونت خوانده
• مدیر خدمات حفاظتی بزرگسالان کانتی محل سکونت خوانده
• مدیر یک سازمان دولتی یا غیرانتفاعی ارائه دهنده خدمات سلامت رفتاری به فرد
• مدیر بیمارستان محل بستری فرد
• ارائه دهنده سلامت رفتاری که بر درمان نظارت داشته یا درمان فردی را ارائه کرده است
• قیم یا حافظ عمومی کانتی که خوانده در آن حضور دارد یا به طور منطقی تصور می‌شود که در آن حضور داشته باشد
• مدیر یک برنامه خدمات بهداشتی بومیان کالیفرنیا یا اداره سلامت رفتاری قبیله‌ای کالیفرنیا
• قاضی دادگاه قبیله‌ای که در کالیفرنیا مستقر است

چه کسانی در دادگاه CARE‌ حضور دارند7: 

• خوانده / شرکت‌کننده: فردی که بابت روند CARE ارزیابی می‌شود یا در حال طی کردن این روند است.
• حامی داوطلب: بزرگسالی که خوانده برای ارائه خدمات حمایتی در تمام روند CARE و از ترجیحات، انتخاب‌ها و استقلال خوانده دفاع می‌کند. نکته: این فرد وظیفه پیگیری زمان‌های تعیین‌شده دادگاه را بر عهده ندارد.
• خواهان : فردی که دادخواستی ارائه کرده است تا خوانده برای ورود به روند CARE مورد بررسی قرار گیرد. نمونه‌هایی از دادخواست‌دهندگان عبارت‌اند از: یکی از اعضای خانواده، یک متخصص سلامت روان، نیروی امدادی اولیه، مددکارِ ارتباط با افراد بی‌خانمان، یا هم‌خانه. پس از جلسه اولیه دادگاه، اداره سلامت رفتاری کانتی (County Behavioral Health Department) به عنوان خواهان مسئولیت رسیدگی را بر عهده می‌گیرد.
• وکیلِ خوانده: کمک حقوقی / مدافعان عمومی: آن‌ها مسئول دفاع از منافع و حقوق خوانده هستند. آن‌ها را دادگاه صرفنظر از توانایی خوانده در پرداخت هزینه، منصوب و فراهم می‌کند.
• مشاوره سلامت رفتاری: این شخص مسئولیت وکالت اداره بهداشت رفتاری کانتی را برعهده دارد. این فرد می‌تواند یک مشاور کانتی یا دیگر وکیل انتصابی باشد.
• قاضی: قاضی به عنوان داور بی‌طرف عمل می‌کند. تا زمانی که اختلافی پیش نیاید، پرونده را در فضایی غیررسمی و غیر خصمانه  پیش خواهند برد.
• آژانس سلامت رفتاری کانتی: آژانس‌های سلامت رفتاریِ کانتی و تیم‌های آن‌ها موظف‌اند خوانده را در روند درمان سلامت روان دخیل کنند و او را به مراکز خدمات تکمیلی دیگر ارجاع دهند. افراد می‌توانند شامل ارائه‌دهنده تحت قرارداد، تجویز کننده و/یا شخص مراقب باشند.
• ارائه‌دهندگان مسکن و خدمات حمایتی اجتماعی خوانده ممکن است از طریق روند CARE با ارائه دهندگان مسکن و خدمات حمایتی اجتماعی ارتباط برقرار کند.

وقتی فردی روند دادگاه CARE را آغاز می‌کند چه اتفاقی می‌افتد؟

این‌ها مراحلی هستند که وقتی شخصی دادخواستی را ثبت می‌کند، رخ می‌دهد:

1. اگر دادخواست را فردی غیر از آژانس سلامت رفتاریِ کانتی ثبت کرده باشد، دادگاه به آن آژانس دستور می‌دهد بررسی کند که آیا خوانده معیارهای CARE را دارد یا خیر.
2. قاضی تصمیم می‌گیرد که آیا فرد احتمالاً شرایط CARE را دارد یا خیر.
3. در این فاصله، آژانس سلامت رفتاریِ کانتی تلاش می‌کند خوانده را به دریافت خدمات داوطلبانه ترغیب کند و نتیجه این تلاش‌ها را به دادگاه گزارش دهد. 
4. اگر قاضی تشخیص دهد که احتمالاً فرد معیارهای CARE را دارد، برای او جلسه نخست رسیدگی (ظرف 14 روز) تعیین و یک وکیل برای وکالت خوانده منصوب می‌نماید. خوانده همچنین در این مرحله این اختیار را دارد که یک حامی داوطلب انتخاب کند.
5. در جلسه نخست رسیدگی، اگر دادخواست را فردی غیر از آژانس سلامت رفتاریِ کانتی ثبت کرده باشد، خواهان اصلی کنار گذاشته می‌شود و مدیر آژانس سلامت رفتاریِ کانتی به‌عنوان خواهان جایگزین می‌شود. جلسه نخست رسیدگی می‌تواند شامل جلسه رسیدگی ماهوی نیز باشد، یا این جلسه می‌تواند جداگانه برگزار شود.8
6. در جلسه رسیدگی ماهوی، قاضی تصمیم می‌گیرد که آیا فرد بر اساس معیارهای CARE واجد شرایط است یا خیر. پس از رسیدگی ماهوی، دادگاه یک جلسه رسیدگی پرونده (14 روز) تعیین می‌کند.
7.  موضوع جلسه رسیدگی مدیریت پرونده این است که آیا می‌توان به «توافقنامه CARE» رسید یا خیر.
   1. اگر خوانده، وکیل او و دادگاه در مورد توافقنامه CARE به توافق برسند، آنگاه یک جلسه رسیدگی طی 60 روز تعیین می‌کنند. دادگاه همچنین می‌تواند قبل از تأیید توافقنامه CARE تغییراتی در آن، ایجاد کند.
   2. اگر خوانده، وکیل او و قاضی در مورد توافقنامه CARE به توافق نرسند، دادگاه دستور ارزیابی بالینی دیگری را می‌دهد.
8. آژانس سلامت رفتاری کانتی ارزیابی دیگری را برای تدوین توصیه‌هایی برای طرح CARE انجام می‌دهد.
9. ظرف 21 روز، یک جلسه رسیدگی ارزیابی بالینی انجام می‌شود.
   1. این آژانس  به دادگاه در رابطه با موارد زیر گزارش می‌دهد: تشخیص بالینی خوانده، این‌که آیا او از نظر قانونی صلاحیت ارائه رضایت آگاهانه در مورد داروهای روان‌گردان را دارد یا خیر و همچنین هرگونه اطلاعات تکمیلی و پیشنهادهایی درباره خدمات و حمایت‌های مورد نیاز.
   2. دادگاه شواهد تکمیلی را بررسی می‌کند که می‌تواند شامل شهادت شهود نیز باشد.
   3. دادگاه ممکن است به خوانده، وکیل او، حامی داوطلب او و آژانس سلامت رفتاری دستور دهد با یکدیگر همکاری کنند تا یک «طرح CARE» تدوین شود.
10.  طرف‌ها یا یک پیشنهاد مشترک ارائه می‌کنند یا پیشنهادهای جداگانه‌ای برای طرح CARE ارائه می‌دهند.
    1. آژانس سلامت رفتاریِ کانتی یک طرح CARE ارائه می‌دهد.9
    2.  سپس دادگاه ظرف 14 روز جلسه دیگری برای بررسی طرح CARE تعیین می‌کند.
11.  جلسه رسیدگی بازبینی طرح CARE: در این جلسه رسیدگی بعدی، قاضی می‌تواند طرح CARE را تأیید کند. در این شرایط روند یکساله CARE آغاز می‌شود.
    1. به عنوان بخشی از جلسه رسیدگی بازبینی طرح CARE، دادگاه تصمیم می‌گیرد که آیا شخص اهلیت ارائه رضایت آگاهانه را دارد یا خیر. اگر دادگاه فکر می‌کند که شخص نمی‌تواند رضایت آگاهانه را ارائه کند، طرح CARE می‌تواند داروهای تثبیت‌کننده ضروری پزشکی را ملزم کند.10
    2. برای طرح CARE، جلسات رسیدگی بازبینی وضعیت هر 60 روز یکبار برگزار می‌شود.

توجه داشته باشید که با شروع روند یکساله CARE، یک فرد دو ارزیابی بالینی را دریافت کرده و حداقل چهار بار در دادگاه حاضر شده است.11

تفاوت بین یک توافقنامه CARE و یک طرح CARE چیست؟

توافقنامه CARE توسط فرد، اداره بهداشت رفتاری کانتی، حامی فرد و وکیل فرد منعقد می‌شود. این توافقنامه باید به تأیید دادگاه برسد. اگرچه دولت این توافقنامه CARE را داوطلبانه می‌نامد، قاضی این اختیار را دارد که قبل از تأیید، تغییراتی در آن ایجاد کند. مسیر توافقنامه CARE هر 60 روز یکبار پس از شروع توافقنامه، پیگیری می‌شود. جلسات پیگیری شامل حضور بیشتر در دادگاه است.

طرح CARE با حکم دادگاه صادر می‌شود. فرد و وکیل او مجبور نیستند به طریق یکسان با توافقنامه CARE با آن موافقت کنند.

فرض بر این است که هر دوی آنها 1 سال طول می‌کشند و شامل ترکیبی از خدمات مختلف می‌شوند.

طرح CARE می‌تواند شامل چه چیزهایی باشد؟

طرح CARE یک برنامه درمانی یک ساله است که به دستور دادگاه صادر می‌شود. این طرح درمانی می‌تواند شامل داروهای تثبیت کننده با دستور دادگاه باشد. بسته به کانتی و در دسترس بودن خدمات، ممکن است خدمات دیگری مانند مشاوره و مسکن قابل ارائه باشد. دادگاه می‌تواند برای پیگیری اینکه آیا فرد شرایط طرح CARE را رعایت می‌کند یا خیر، دستور برگزاری جلسات رسیدگی وضعیت را صادر کند.

این طرح ممکن است شامل مسکن و سایر خدمات حمایتی باشد، هرچند تضمینی برای ارائه آن‌ها وجود ندارد و برخی خوانده‌ها برای دسترسی به خدمات با زمان انتظار طولانی مواجه شده‌اند. نمونه‌هایی از ارائه‌دهندگان مسکن شامل مسکن حمایتی دائم، مسکن مقرون به صرفه، مسکن موقت/انتقالی و مسکن انتقالی سلامت رفتاری (Behavioral Health Bridge Housing) می‌شود. نمونه‌هایی از ارائه‌دهندگان حمایت‌های اجتماعی ممکن است خدمات اجتماعی ارائه دهند که از طریق درآمد تأمینی تکمیلی/پرداخت تکمیلی ایالتی (SSI/SSP, Supplemental Security Income/State Supplementary Payment)، کمک مالی ویژه مهاجران، CalWORKs، برنامه کمک غذایی کالیفرنیا، برنامه خدمات حمایتی در خانه و CalFresh تأمین می‌شوند. 

داروهای تثبیت کننده با دستور دادگاه چیست؟

داروهای تثبیت کننده با دستور دادگاه می‌توانند شامل داروهای ضد روان‌پریشی باشند. آن‌ها مانند داروهای غیراختیاری نیستند زیرا نمی‌توان آن را به اجبار تجویز کرد. اما، حتی اگر نمی‌توان آنها را به اجبار تجویز کرد، عدم مصرف دارو طبق طرح درمانی می‌تواند منجر به اقدامات بعدی دادگاه مانند ارجاع به قیمومیت شود. اگرچه از نظر قانونی با «داروهای غیراختیاری» متفاوت است، اما همچنان اجباری است.

این داروها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:12 آمی تریپتیلین-پرفنازین (Duo-Vil، Etrafon، Triavil، Triptafen) آریپیپرازول (Abilify) آسناپین (Saphris) برکسپیپرازول (Rexulti) کاریپرازین (Vraylar) کلرپرومازین (Thorazine) کلوزاپین (Clozaril) فلوفنازین هالوپریدول (Haldol) ایلوپریدون (Fanapt) لوکساپین لومات پرون (Caplyta) لورازیدون (Latuda) مولیندون اولانزاپین (Zyprexa) پالیپریدون (Invega Sustenna) پرفنازین پروکلروپرازین کوئتیاپین (Seroquel) ریسپریدون (Risperdal) تیوریدازین تیوتیکسن تری فلوپرازین (Stelazine) زیپراسیدون (Geodon)

اگر در جلسه دادگاه CARE خود حاضر نشوم چه اتفاقی می افتد؟

قاضی در مورد نحوه واکنش به فردی که در درمان شرکت نمی‌کند یا از درمان پیروی نمی‌کند، اختیار دارد. کانتی‌های مختلف قصد داشتند به روش‌های مختلف به آن رسیدگی کنند.13 هیچ پیامد خاصی در قانون برای عدم حضور در مراحل اولیه دادگاه وجود ندارد. ممکن است فردی به دلیل عدم رعایت رویه دادگاه CARE در هر مرحله تحت قیمومیت قرار گیرد. قاضی همچنین می‌تواند تصمیم به رد دادرسی بگیرد.

من می‌خواهم از طرح CARE خود کمک بگیرم، مانند مسکن، اما نمی‌خواهم دارو را مصرف کنم. چه اتفاقی خواهد افتاد؟

پیروی نکردن از هر بخشی از طرح CARE به این معنی است که دادگاه می‌تواند اقدامات اضافی مانند ارجاع به قیمومیت را انجام دهد.

اگر اقدامات LPS، مانند 5150 یا قیمومیت طی 6 ماه انجام شود، جزئیات عدم رعایت طرح CARE به عنوان شواهد در نظر گرفته خواهد شد. با این حال، قرار نیست حاوی اطلاعاتی در مورد عدم مصرف دارو باشند14

آیا دادگاه CARE یک برنامه مسکن است؟

خیر.

هیچ بودجه مسکنی پیوست اجرای دادگاه CARE نیست.

شرکت‌کنندگان در دادگاه CARE برای برنامه‌های مسکن انتقالی (bridge housing program) موجود در اولویت قرار دارند. با این حال، خوانده‌ها گزارش کرده‌اند که زمان‌های انتظار طولانی وجود دارد و ورود به روند دادگاه CARE به فرد دسترسی به خدماتی فراتر از آنچه از مسیرهای دیگر در دسترس است، نمی‌دهد.15

چه کسی در جلسه دادگاه CARE من وکیل من خواهد بود؟

افرادی که مشمول دادرسی دادگاه CARE هستند حق دارند در تمام مراحل از وکیل مدافع برخوردار باشند.16 برخی از کانتی‌ها با سازمان‌های کمک حقوقی قرارداد بسته‌اند تا وکالت افراد را در جلسات دادگاه CARE خود برعهده بگیرند. وکیل تسخیری می‌تواند در سایر کانتی‌ها وکالت را برعهده بگیرد. این امر از کانتی به کانتی متفاوت خواهد بود.

آیا باید از طرح درمانی دادگاه CARE تبعیت کنم؟

اگر آن را رعایت نکنید، دادگاه می‌تواند فرض کند که جایگزینی با محدودیت کمتر برای درمان شما وجود ندارد و شما را به قیمومیت ارجاع دهد.17

با این حال، کانتی‌ها در مورد نحوه رسیدگی به آن، تاحدودی اختیار عمل دارند. عدم رعایت طرح به طور خودکار به این معنی نیست که شما تحت قیمومیت قرار می‌گیرید.

اگر کانتی شما خدمات مقرر در طرح CARE یا توافق‌نامه CARE را ارائه نکند، چه اتفاقی می‌افتد؟ 

اگر کانتی در ارائه خدمات یا حمایت‌هایی که در طرح CARE یا توافق‌نامه CARE شما مقرر شده‌اند، قصور کند دادگاه می‌تواند اقدام لازم را انجام دهد. قاضی موظف است این عدم‌تبعیت را به رئیس دادگاه عالی (Presiding Judge of the Superior Court) گزارش دهد. اگر رئیس دادگاه عالی با «دلایل روشن و قانع‌کننده» تشخیص دهد که کانتی به‌طور اساسی از اجرای تعهدات خود سر باز زده است، می‌تواند جریمه‌های مالی علیه کانتی اعمال کند.18 این جریمه‌ها به صندوق پاسخگویی ایالتی واریز می‌شوند. اگر معتقدید که طرح CARE یا توافق‌نامه CARE شما اجرا نمی‌شود، این موضوع را در جلسه وضعیت بعدی مطرح کنید یا فوراً وکیل خود را مطلع سازید تا دادگاه بتواند به آن رسیدگی کند.

دادگاه CARE و SB 43 چگونه می‌توانند منجر به قیمومیت شوند؟

اگر تحت رسیدگی دادگاه CARE هستید و از طرح درمانی پیروی نمی‌کنید، این فرض وجود دارد که هیچ درمان دیگری با محدودیت کمتر مناسب نیست که باعث ارجاع به قیمومیت می‌شود.

SB 43 با گسترش تعریف «به‌شدت ناتوان» روند تعیین قیمومیت برای فرد را آسان‌تر می‌کند. «به‌شدت ناتوان» یکی از مبانی قانونی برای قرار دادن فرد تحت بازداشت غیرارادی یا قیمومیت است.

چگونه می‌توانم به قیمومیت ناشی از سلامت روان اعتراض کنم؟

نشریه‌های ما را در مورد این موضوع مشاهده کنید: کتابچه راهنمای ویژه اعتراض به احکام سرپرستی بهداشت روانی

• 1. .قانون رفاه و مؤسسات بخش 5008(h)(1).
• 2. .قانون رفاه و مؤسسات بخش 5150.
• 3. https://bhdp.sccgov.org/sites/g/files/exjcpb716/files/Documents/5150-Training-Law-Foundation-of-Silicon-Valley-2020.pdf
• 4. https://www.disabilityrightsca.org/fa/publications/drk-qanwn-lntrmn-ptrys-shwrtlps-lanterman-petris-short
• 5. https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/06/FACT-SHEET-CARE-Act-Eligibility-Criteria-rem.pdf
• 6. https://care-act.org/library/petitioners/
• 7. https://care-act.org/library/volunteer-supporters
• 8. https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/10/CA-CARE-Training_Overview-of-CARE-Process-for-Supporters.pdf
• 9. https://www.chhs.ca.gov/wp-content/uploads/2022/03/CARECourt_FAQ.pdf
• 10. https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/10/CA-CARE-Training_Overview-of-CARE-Process-for-Supporters.pdf
• 11. https://www.courts.ca.gov/documents/CARE-Act-JC-Fact-Sheet-FINAL-3.20.23.pdf
• 12. https://vimeo.com/880266961?share=copy
• 13. https://www.kcra.com/article/care-court-california-mental-health-court-gets-underway/45415500
• 14. • 14.https://care-act.org/wp-content/uploads/2023/10/CA-CARE-Training_Overview-of-CARE-Process-for-Supporters.pdf
• 15. https://www.chhs.ca.gov/wp-content/uploads/2022/03/CARECourt_FAQ.pdf; https://leginfo.legislature.ca.gov/faces/billAnalysisClient.xhtml?bill_id=202120220SB1338#
• 16. قانون رفاه و مؤسسات بخش 5976(c).
• 17. • 17.https://www.chhs.ca.gov/wp-content/uploads/2022/03/CARECourt_FAQ.pdf
• 18. قانون رفاه و مؤسسات بخش 5979(c).