بروشور: تبعیض در خدمات مسکن به واسطه معلولیت

Publications
#F108.16

مقدمه

در این بروشور، حقوق افراد دچار معلولیت در خصوص محافظت از آنها بر اساس قوانین فدرال و قوانین ایالت کالیفرنیا در برابر تبعیض در خدمات مسکن به واسطه معلولیت شرح داده می‌شود.

 بر اساس «اصلاحیه قانون مسکن عادلانه» (Fair Housing Amendments Act) (42 U.S.C.[United States Code] قسمت‌های (3601-3631 و قسمت 504 از «قانون توانبخشی» (Rehabilitation Act) مصوب سال 1973 (برای واحدهای مسکونی دریافت کننده بودجه از وزارت مسکن و شهرسازی[U.S. Department of Housing and Urban Development] ایالات متحده)، و بر اساس «قانون مسکن و اشتغال عادلانه» (Fair Employment and Housing Act) (قسمت‌های 12955-12956.2 قانون دولت [Government Code])، و قانون اشخاص معلول (Disabled Persons Act) (قسمت‌های 54.1 و 54.2 قانون مدنی [Civil Code])، ارتکاب هر گونه تبعیض در خدمات مسکن علیه آن دسته از مستأجران و متقاضیان مسکن که دچار معلولیت هستند ممنوع می‌باشد. این قوانین شامل ارائه دهندگان مسکن می‌گردد، اعم از: صاحبخانه‌ها، مالکان واحدهای مسکونی شخصی، انجمن‌های مسکن، بنگاه‌های املاک و مستغلات، موجران، مالکان، و مدیران واحدهای مسکونی ویژه اقامت درازمدت شامل پانسیون‌ها و مراکز مراقبتی، واحدهای مسکونی گروهی، منازل مسکونی مستقل، واحدهای مسکونی ویژه افراد بی‌خانمان و در برخی موارد، آسایشگاه‌ها.

 تبعیض در خدمات مسکن می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد. از قبیل رفتار نابرابر، ایجاد موانع دسترسی، آزار و اذیت، اظهارات تبعیض‌آمیز، و قصور در تأمین امکانات منطقی و/یا انجام تغییرات منطقی. منظور از امکانات، مستثنی کردن افراد دچار معلولیت از مقررات و سیاست‌ها است؛ و منظور از تغییرات، انجام تغییرات فیزیکی در ساختمان‌ها، واحدها و محوطه‌ها است. امکانات و تغییرات به شرطی منطقی تلقی می‌شوند که جهت تأمین فرصت برابر برای افراد دچار معلولیت به منظور استفاده از مسکن و بهره بردن از آن ضروری باشند، ماهیت اساسی ساختمان یا سایر خدماتی که ارائه می‌گردد را تغییر ندهند، و زحمتی بی‌مورد را به ارائه دهنده مسکن تحمیل نکنند...

>>...